ထိုင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာရဲ႕ဒုကၡ

၁၂ရက္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀၁၂ခုႏွစ္
က်ေနာ္ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ပါ။ က်ေနာ္က ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားတေယာက္ပါ။ အလုပ္သမားလက္မွတ္လည္း ရိွပါတယ္။ အလုပ္သမားလက္မွတ္မၿပီးဘူးတဲ့၊ ပတ္စပို႔ လုပ္ရမယ္ ဆိုၿပီးေျပာ ျပန္တယ္။ က်ေနာ့္မွာ ေငြမရိွလို႔ သူငယ္ခ်င္ထံက ေခ်းငွားၿပီး ပတ္စပို႔ လုပ္ရျပန္ပါတယ္။ ကုန္လိုက္တဲ့ေငြ ေသာက္ေသာက္လဲပဲ။ ဘန္ေကာက္ပြဲစားဒဏ္ခံ လြတ္မယ္ၾကံ႐ံုရိွေသးတယ္။ တခါ မဲေစာက္မွာ ထိျပန္ၿပီ။

အျဖစ္က ဒီလိုပါ။ ေရႀကီးလို႔ ျမန္မာကို ျပန္ေတာ့ ပြဲစားက တေထာင္ေနရာမွာ ၁၃၀၀ ေတာင္းျပန္တယ္။ ေပးၿပီးေတာ့အထြက္ တုံးထုေပးပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္ထိ ေငြကုန္ၿပီး အခက္ခဲမရိွပါဘူး။ ျပန္အတက္မွာ ျပႆနာ စေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ္ ဘန္ေကာက္ျပန္ဖို႔ ထိုင္းလဝကမွာ အဝင္တံုးေပးပါလို႔ ေျပာေတာ့ တံတာဖြင့္ၿပီတဲ့၊ ျမန္မာဘက္က အဝင္အထြက္တံုးသြားယူပါတဲ့၊ တခါ သြားယူရပါတယ္။ ယူၿပီး ျပန္လာေတာ့ တခါ ေထာေလာ ၃၈ လို႔ ေခၚတဲ့ ေနထိုင္ခြင့္စာရြက္ ေတာင္းျပန္တယ္။ က်ေနာ္လည္း ထိုစာရြက္ကို ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္စာရြက္က ၂၅၄၇ ႏွစ္ စာရြက္ျဖစ္လို႔တဲ့ သက္တမ္ကုန္ၿပီတဲ့။ ၂၅၅၄ စာရြက္မဟုတ္လို႔ မလုပ္ေပးဘူတဲ့။ အက်ိဳအေၾကာင္း ရွင္းျပေတာ့လည္း လက္မခံဘူး။ ဒီစာရြက္က ဘန္ေကာက္မွာ သြားေတာင္းရမျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာလည္းမရဘူး။ က်ေနာ့္လို တျခားလူေတြကိုလည္း ေျပာလႊတ္လိုက္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ထိုအမ်ဳိးသမီး ဖုန္ေကာက္ဆက္လိုက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔နားကို ျမန္အမ်ိဳးသားဆံပင္ေနာက္စည္းထားတဲ့ လူတေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူက အက်ိဳးအေၾကာင္မေမးဘဲ က်ေနာ္ လုပ္ေပးမယ္၊ တေယာက္ ၄၅၀ ေပးရမယ္ ေျပာၿပီး လာေခၚသြားတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘာလုပ္ရမယ္မသိေတာ့ ေပးလိုက္ေတာ့ ၁၀ မိနစ္ပဲ ၾကာတယ္၊ အားလံုၿပီးသြားတယ္။ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က (၁၂-၂-၂၀၁၂) ေနလည္ ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္ပါ။ ေျပာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ပိန္ပိန္ေသးေသးေလးပါ။ ဒီလိုျဖစ္ရပ္ဟာ နယ္စပ္ေဒသမွာ မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ နယ္စပ္ေရးရာ ေကာ္မတီနဲ႔ တာဝန္ရိွသူ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ထမ္းမ်ား အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။

ပဲခူးသား ႏုိင္ဝင္း